ArchivesErvaringen

Te veel moeten van jezelf…

in Klantervaringen
Wanneer je te veel wil

Laatst was ik bij een van mijn klanten. Zij heeft een jong gezin, een huis waar nog veel aan moet gebeuren, oneindig veel dromen en minstens zoveel dingen waarvan ze vindt dat deze nu allemaal al door haar gedaan moeten worden.

Ze wil zoveel…. Eigenlijk wil ze gewoon alles. Met als gevolg dat er inmiddels eigenlijk niets meer lukt. En niets meer gebeurt. Simpelweg omdat ze doodmoe is.

Moe van het moeten. Moe van alles perfect moeten. Moe van alles nu al perfect moeten. Van zichzelf.

Keuze

En daar hebben we samen naar gekeken. Want hoe kun je keuzes maken wanneer je alles belangrijk vindt? En wanneer je alles leuk vindt? De eerste stap voor mijn klant was om zich te realiseren dat ze een keuze had. Een keuze om besluiten te nemen. En dus niet langer op alles ja te hoeven zeggen. Of niet alles 100% perfect te hoeven. Of niet alles te MOETEN.

Ergens had ze dit natuurlijk altijd al wel geweten, maar soms is het fijn wanneer er iemand van de zijlijn meekijkt en je even een andere bril kan aanreiken. Waardoor je zelf ook anders naar je eigen situatie kan kijken.

Want door de waan van de dag en het runnen van een druk gezin, is er op dit moment gewoon nog geen ruimte voor haar om alles te doen. En toen ze zich dit realiseerde, zag ze dat ze op dit moment veel te veel van zichzelf eist.

Doel stellen

Wat een mooie ontdekking. Want door deze ontdekking ontstond er ineens ruimte om na te gaan denken over een concreet doel dat ze wilde bereiken. En heeft ze een doel gesteld voor de komende 6 weken: Meer energie krijgen.

Hier heeft zij concrete acties bij bedacht. Acties, die haar meer energie gaan geven. Waardoor ze zich straks weer beter gaat voelen. En waardoor ze straks weer zin heeft om leuke dingen te gaan ondernemen, alleen, met haar man en als gezin. En ze dus al die andere acties, die haar geen of onvoldoende energie geven, even mag parkeren.

Weer overzicht

Hoe concreter de acties werden, hoe blijer ze werd. En hoe meer ze zin kreeg in de komende 6 weken. Om weer een ander mens te worden. Of, zoals ze het zelf zo mooi zei, om weer zichzelf te worden.

Wat heb ik toch een mooi beroep! 💛

Wil jij ook graag hulp van mij? Neem dan hier contact met mij op en dan kunnen we samen kijken wat ik voor jou kan betekenen.

Hulp bij AD(H)D

in ADD/ADHD/ASS/NAH Klantervaringen
Hulp bij AD(H)D

Deze week was ik bij een van mijn klanten. Bij hem is pasgeleden de diagnose ADD gesteld. Aan de ene kant zijn daardoor een heleboel puzzelstukjes op z’n plaats gevallen en werd duidelijk waarom hij zoveel moeite had met ogenschijnlijk eenvoudige taken.

Aan de andere kant kwamen daarmee ook gevoelens van intens verdriet, boosheid en frustratie. Want wat had hij al lang moeten vechten. Tegen vooroordelen, want hoe kan het nou dat je superslim bent, een hele goede baan hebt maar dat het je niet lukt om je huis en leven op de rit te krijgen en houden?

Maar ook tegen zichzelf, want was hij vaak boos op zichzelf geweest omdat het hem niet lukte zijn huis opgeruimd te krijgen en overzicht te krijgen over wat er allemaal gedaan moest worden.

En hij had zo veel goedbedoelde adviezen gekregen. ‘Iedere dag 15 minuutjes aan je huis besteden en dan komt het goed’. ‘Jezelf aanpakken en gewoon gaan’. ‘Lijstjes maken van wat er allemaal nog moet gebeuren’. Natuurlijk had hij alle goede tips die hij hoorde en las, al uitgeprobeerd, maar niets had tot nu toe geholpen.

Hulp

Toen ik de eerste keer bij hem kwam, gaf hij aan dat hij zo graag van ‘overleven’ naar ‘leven’ wilde. Dat hij zo graag een ‘normaal’ leven wilde, net als al die andere mensen om hem heen. Hij wilde een thuis, een plek waar hij zich prettig voelde en waar hij mensen kon gaan uitnodigen.

Ik kreeg die eerste keer meteen een rondleiding. Hij vond dit superspannend, want hij had nog nooit iemand in zijn hele huis rondgeleid. De klant wilde me graag alles laten zien. Hij was er namelijk klaar mee en wilde graag veranderen. Dus nam hij de eerste stap om het mij te laten zien.

We maakten een plan om aan de slag te gaan en hadden allebei de verwachting dat het best wel eens een traject van maanden kon gaan worden.

De eerste afspraak gingen we praktisch aan de slag. Hij vertelde mij waar hij tegenaan liep en samen keken we naar oplossingen. En we kwamen er al snel achter dat op-maat oplossingen heel goed werkten. Na die eerste afspraak was hij moe. We spraken af dat hij die week verder niets meer zou doen. Achteraf bleek dat hij wel moe was geweest, maar blijkbaar ook voldaan. Want voor het eerst in lange tijd was hij ’s avonds snel in slaap gevallen.

De afspraken erna gingen we verder. En kwamen we erachter dat hoe minder druk hij voelde, hoe makkelijker het werd om dingen juist wel op te gaan pakken. En ging hij tussen de werkafspraken door ineens ook zelf aan de slag. Hij kreeg al snel overzicht, iets wat tot nu toe nog niet echt gelukt was.

Resultaat

En deze week, nadat we pas 6 keer een werkafspraak gehad hadden, zei hij ineens: “Ik denk dat ik er bijna ben”. En ik was het helemaal met hem eens. Hij had voor zichzelf systemen ontwikkeld om hetgeen we gedaan hadden, in stand te kunnen houden en nieuwe dingen op te starten. En hij had geleerd keuzes te maken. Over wat hij wel en niet belangrijk vond.

Waardoor hij erachter kwam dat hij eigenlijk helemaal geen last had van een aantal verhuisdozen die er nog stonden. En juist door die keuze, vond hij het nu prettig om in de avond een beetje te rommelen in de dozen en spullen die hij wel belangrijk vond, eruit te halen en een plekje in zijn huis te geven.

We gaan nog heel even door, maar het is zeker geen maandenlang traject geworden. En wat ik mooi vond om te horen: Dat hij verbaasd was dat het zo snel gelukt was om zijn doelen te behalen. En dat hij blij was dat hij de stap genomen had om mij in te schakelen omdat hij anders misschien nog wel jaren had aan lopen modderen. Ik had niets van hem overgenomen, maar hem de juiste vragen gesteld en hem de ruimte gegeven om zelf een systeem te ontwikkelen waar hij mee verder kan.

Kijk, en daar word ik dan weer heel blij van 💛

Wil je weten wat ik voor jou kan betekenen? Neem dan hier contact met me op of vraag hier een vrijblijvend kennismakingsgesprek aan.

Schaamte voor rommel in huis

in Persoonlijke ervaringen
schaamte voor rommel in huis

Veel van mijn klanten schamen zich voor de situatie waar ze in terecht zijn gekomen. Ze geven vaak al bij de deur aan dat ik vooral niet moet letten op de rommel of zijn er van overtuigd dat ik nog nooit zoiets gezien heb.

Maar weet je? Ik vind dat helemaal niet interessant. Ik vind het superknap dat de ander de stap heeft genomen om mijn hulp in te roepen. En wat er ook gebeurd is of hoe het ook komt, ik ga vanaf dat moment aan de slag om de ander te leren weer overzicht te krijgen.

Veel mensen hebben namelijk alle mogelijkheden om het te leren. Misschien alleen tot nu toe nog niet (omdat ze het vroeger nooit geleerd hebben). Of nu even niet meer (omdat ze in een situatie terecht zijn gekomen die er voor zorgt dat iemand in de ‘overleef’-stand terecht komt). Of niet op de standaardmanier (omdat de hersenen net wat anders functioneren).

Hoe we beginnen is dus niet interessant. Wat de ander kan leren des te meer. En dat is waar ik bij kan helpen.

Wil je graag meer informatie over wat ik voor jou kan betekenen? Neem hier contact op met De Ruimtecoach.

Stapje voor stapje

in Persoonlijke ervaringen
Stapje voor stapje

Ik wil je graag even meenemen naar afgelopen week.

Ik was een weekje op wintersport. We komen hier al aardig wat jaar. En ondanks dat ik niet ski, vermaak ik me altijd opperbest. En toch miste er dit jaar wat.

Het was prachtig weer en ineens had ik het gevoel dat ik ook op de piste wilde zijn. Ik heb eigenlijk al vanaf kinds af aan altijd geskied. Ik was nooit een echte held, maar het ging me toch altijd wel redelijk goed af.

Maar er was een jaar, waarin de pistes heel ijzig waren en ik, doordat ik uit moest wijken voor iemand anders, de grip verloor en een harde klapper maakte op het ijs.

Ik heb nog lang last gehad van deze val en uiteindelijk heeft het er zelfs voor gezorgd dat ik jarenlang niet meer geskied heb. Ik werd bang en daardoor vond ik het ook niet leuk meer.

Wel willen

Maar dit jaar kwam dus ineens dat gevoel opborrelen dat ik ook op de piste wilde zijn. Maar ja, toen kwam dus ook het moment dat ik iets met mijn angst moest.

Ik stelde mezelf de vraag of ik het echt wilde en zo ja, hoe ik het wilde gaan doen.

En ik realiseerde me dat ik het echt graag wilde. En het is gelukt!

Stapje voor stapje

Hoe? Door stapje voor stapje aan de slag te gaan. In mijn eigen tempo, op een manier die bij mij paste. Eerst op een bijna vlakke helling, daarna een halve dag op de makkelijkste blauwe piste en uiteindelijk zelfs mee met de rest de gletsjer op.

Er waren lastige momenten. Dat ik voor een steil stuk stond en dacht dat ik het niet kon. Op die momenten hielp mijn man mij door zelf rustig te blijven, wat vragen te stellen en mij uiteindelijk zelf de keuze te laten of ik door wilde.

Door de keuze te maken om het te gaan doen (in beweging te komen) en daarna stapje voor stapje aan de slag te gaan, kreeg ik steeds meer zelfvertrouwen. En niet alleen dat. Ik was trots op mezelf en kwam erachter dat ik het prima kon. En dat ik er weer plezier in had. Heel veel plezier zelfs!

Had ik het al eerder weer moeten gaan doen? Ik denk het niet, want nu was het moment dat ik er echt voor wilde gaan. Het kwam uit mezelf en dat heeft er voor gezorgd dat het me ook gelukt is.

Wat past bij jou?

Wat ik eigenlijk met dit verhaal wil zeggen? Ik denk dat je het al kunt raden…. Wanneer je iets echt graag wil, bedenk dan goed wat jij nodig hebt. Wat past bij jou om het voor elkaar te kunnen krijgen? En in welk tempo wil je dit doen?

En zorg ervoor dat je voor de lastige momenten, iemand naast je hebt staan die je kan steunen en er voor je kan zijn. Een vriendin, familielid of bekende. Of juist een onbekende, die voor jou het steuntje in de rug kan zijn.

Zodat je, wanneer het je lukt om stapje voor stapje aan de slag te gaan, trots kunt zijn op jezelf.

Want ik kan je zeggen dat dat een heerlijk gevoel is!!! 💛

Wil je meer informatie, neem dan contact op:
https://www.deruimtecoach.nl/contact/

Laat jouw overtuigingen jou niet tegenhouden

in Persoonlijke ervaringen
Overtuigingen

Vorige week ging ik met mijn mannen een paar daagjes naar Zuid-Limburg. En waar ze (en vooral ik ook 😉) vroeger blij werden van een paar geitjes op de kinderboerderij, zijn we inmiddels aangekomen in een ander tijdperk.

Eentje waarbij alles sneller, spannender en heftiger moet. Niet omdat het moet, maar omdat het kan….

En zo kon het vorige week zomaar gebeuren dat ik, niet echt de meest sportieve, ineens met een helm op en met een mountainbike in mijn hand in een grot stond.

En alsof het nog niet erg genoeg was, waren we ook nog eens ingedeeld met 11 andere testosteron-bommetjes die ook wel zin hadden in een rondje biken.

Mijn eerste reactie? “Ja daag, dat ga ik mooi niet doen! Waar zijn de andere dames? Waarom is het plafond zo laag? Heeft die fiets maar één versnelling? Hoezo, niet slippen? Kan dat dan gebeuren? Waarom is die helm verplicht? Dus het plafond kan nog lager worden?”

80 beren in de grot…

Je leest het al, ik had in een paar seconden tijd zeker 80 beren in die grot weten te duwen. En toch was daar ook een ander (piep)klein stemmetje. Eentje die zei: “Hé vrouw, gooi al die rare overtuigingen dat je het niet kan of durft eens overboord en probeer het gewoon eens.”

En dat heb ik gedaan. Dat wil zeggen, ik heb mijn overtuiging dat ik het niet zou kunnen of durven, een beetje aangepast. Mijn (tijdelijke) nieuwe overtuiging: Ik weet niet of ik het durf of kan, maar ik ga het gewoon proberen. En mocht het niet gaan, dan kan ik altijd halverwege nog stoppen.

En in het begin vond ik het echt heel spannend. En het bergje op lukte net niet helemaal. En oké, ik moest best hard trappen om een beetje bij te blijven. Maar ik heb het wel mooi gedaan. En tot het einde meegedaan. En vooral heel trots op mezelf toen het klaar was!!

Te sterke overtuigingen

Waarom ik dit vertel? Omdat ik zelf weer eens gemerkt heb hoe sterk (mijn) overtuigingen kunnen zijn. En dat deze er gewoon voor hadden kunnen zorgen dat ik de activiteit niet gedaan had. Maar omdat ik me bewust was van de overtuiging en deze op tijd aan kon passen, heb ik toch weer een mooi avontuur kunnen beleven.

Laat jouw overtuigingen je dus ook niet teveel tegenhouden. Wanneer je denkt iets niet te kunnen of te durven, probeer je overtuiging dan eens een stukje aan te passen. Zodat ook jij mooie avonturen kunt beleven! 💛

Wist je dat ik op mijn facebookpagina dagelijks Facebooktips met je deel? Je vindt mijn pagina op https://www.facebook.com/deruimtecoach/